Wkład koronowy to odbudowa części zęba przygotowywana poza jamą ustną, a następnie mocowana w ubytku. Określenia inlay, onlay i overlay opisują różny zakres pokrycia tkanek. Nie należy mylić takiej odbudowy z wkładem umieszczanym w korzeniu zęba.
Czym różni się od plomby i korony
Wypełnienie bezpośrednie lekarz kształtuje w zębie. Wkład powstaje na podstawie wycisku lub skanu i jest później osadzany. Korona obejmuje ząb znacznie szerzej. Wybór zależy między innymi od rozmiaru ubytku, wytrzymałości pozostałych ścian i obciążeń podczas żucia.
Co oznaczają angielskie nazwy
Inlay zwykle mieści się pomiędzy guzkami zęba. Onlay obejmuje również co najmniej jeden guzek, a overlay pokrywa powierzchnię żującą szerzej. Granice nazewnictwa bywają stosowane różnie, dlatego najlepiej poprosić o pokazanie planowanego zakresu na swoim zębie.
Jak wygląda przygotowanie
Po ocenie i opracowaniu zęba pobiera się wycisk lub skan. Sposób wykonania i liczba wizyt zależą od organizacji leczenia. Przy osadzaniu ważne są dopasowanie, warunki mocowania i sprawdzenie zgryzu.
Zapytaj o materiał, możliwość naprawy i ochronę pozostałych tkanek. Wkład nie zwalnia z profilaktyki próchnicy. Szczególnej uwagi wymaga granica między odbudową a zębem. Ból przy nagryzaniu lub poczucie zbyt wysokiego kontaktu po leczeniu warto zgłosić, zamiast czekać, aż ząb sam się przyzwyczai.